Wie dacht dat alleen mensen moeilijk doen over eten heeft nog nooit een kieskeurige kat of koppige hond in huis gehad.
Ook Surinaamse huisdiereigenaren merken dat hun trouwe viervoeters niet zomaar alles naar binnen werken. Waar vroeger werd aangenomen dat dieren dankbaar elk restje opaten, lijkt er nu sprake van een culinaire evolutie in de voerbak.
Een jonge vrouw uit Latour vertelde me dat haar kat droge brokjes simpelweg negeert.
“Ze ruikt eraan, kijkt me even aan en loopt dan weg,” legde ze me uit met een mengeling van irritatie en vertedering. “Pas als ik er tonijnsap bij doe, wil ze eten. Maar soms zelfs dan niet altijd.”
Het klinkt grappig, maar veel baasjes herkennen het. In sommige gezinnen is de hond inmiddels gewend aan huisgemaakte maaltijden met kip, rijst en pompoen.
“Geef je iets anders, dan weigert hij gewoon,” vertelde een kennis van me. En eerlijk is eerlijk. Veel baasjes geven toe aan dat gedrag. Want wie kan die smekende ogen weerstaan?
Dierenartsen waarschuwen echter dat te veel toegeeflijkheid niet zonder risico is. Een dier dat te weinig gevarieerd eet, kan tekorten ontwikkelen.
Soms speelt ook stress of verveling een rol. Toch blijft het lastig om streng te zijn wanneer je huisdier zich gedraagt als een verwend kind.
Misschien is het de keerzijde van hoe we tegenwoordig met dieren omgaan. We behandelen ze als familieleden, dus ze leren dat ze een keuze hebben.
En terwijl baasjes zich afvragen wat ze nu weer moeten koken voor hun viervoeter, lijkt één ding zeker. Ook in de dierenwereld is eten allang niet meer gewoon eten.
Ida Thornhill