Waarom zoveel gescheiden westerse mannen naar Zuidoost-Azië trekken

Een paar jaar geleden zat ik op Schiphol te wachten op mijn vlucht. Naast me zat een man van rond de zestig, net gescheiden, met een brede glimlach.

“Ik ga naar de Filipijnen. Nieuwe start.” Het klonk luchtig, maar het zette me aan het denken. Want hij is zeker niet de enige.

Volgens cijfers van het CBS hertrouwen mannen na een scheiding vaker dan vrouwen. En als je goed om je heen kijkt, zie je dat een aantal van die mannen hun geluk zoekt in landen als Thailand en de Filipijnen.

Officiële cijfers zijn er nauwelijks, maar de anekdotes stapelen zich op. In mijn gesprekken met andere heren hoor ik steeds hetzelfde verhaal: ze voelen zich eindelijk weer gezien.

In Nederland hebben veel mannen jarenlang hard gewerkt, kinderen grootgebracht, en toch knaagt er iets. De waardering ontbreekt. De kinderen zijn het huis uit, de relatie is bekoeld, en dan komt de scheiding.

In Zuidoost-Azië ontdekken ze iets nieuws. Of misschien juist iets ouds: zorgzaamheid. Dat klinkt ouderwets, maar het is precies wat ze gemist hebben.

Daar komt bij dat leeftijdsverschillen daar minder een punt zijn. En met een pensioen of salaris in euro’s zijn ze in die landen financieel aantrekkelijk. Andersom vinden veel vrouwen daar juist stabiliteit in zo’n relatie. Een soort win-win.

Toch blijft het een gevoelig onderwerp. Niet elke Nederlandse vrouw kijkt hier met goedkeuring naar. En dat begrijp ik ook. Maar één ding is zeker: liefde kent geen grenzen, en al helemaal geen leeftijdsgrenzen.